چرا کودک من با خودش حرف می‌زند؟ (صفر تا سه سال)


ممکن است شما هم دیده باشید که من در حدود سن سه سالگی، گاهی اوقات به صورت بلندبلند با خود صحبت می‌کنم، این مکالمات هوشمندانه ممکن است با عروسک‌هایم، حیوانات خانگی خیالی یا با خودم باشد. می‌توان گفت که این یکی از بهترین راه‌های گسترش دایره لغات، بیان کردن ایده‌ها و تصورات و ابراز احساسات کودکانه من است.

 

پیشنهاداتی برای کمک به من

پدر و مادر عزیز! می‌دانم که صحبت کردن من با خودم برای شما جالب و هیجان‌انگیز است اما گاهی وقتی می‌بینم شما به من نگاه می‌کنید از این کار دست می‌کشم، در این صورت اگر دوست دارید که به حرف‌های من گوش بدهید لطفا احساسات خود را مهار کرده و خودتان را بی‌توجه به من نشان دهید. اگر جایی حس می‌کنید که نیاز هست تا من در بازی خود وقفه‌ای ایجاد کنم لطفا به من خبر دهید و یک دفعه وسط بازی من حضور پیدا نکنید چون این ممکن است باعث خجالت و ناراحتی من بشود.

 

من دنیای خودم را می‌سازم

صحبت کردن من با خودم و با صدای بلند به گسترش دنیای بازی‌ها و طراحی بازی‌های خلاقانه من کمک می‌کند؛ البته به شرطی که شما پدر و مادر عزیز به من اجازه دهید تا خود کارگردان این بازی باشم و با تهیه کردن لوازم و اسباب‌بازی‌های مختلف که در زیر چند نمونه از آن‌ها را برای شما مثال می‌زنم، من را تشویق کنید تا قدم به دنیای خیال و بازی‌ها بگذارم...

  1. کیف‌های مخصوص دکتربازی. در این کیف‌ها معمولا وسایل مربوط به کمک‌های اولیه و تجهیزات پزشکی به صورت اسباب‌بازی یافت می‌شود. من با استفاده از این وسایل به درمان بیمارها ( عروسک‌ها و حیوانات پشمالو) می‌پردازم.
  2.  
  3. وسایل خانه‌بازی، می‌توان چندین قابلمه و ماهیتابه کوچک، ظروف پلاستیکی، خمیر بازی برای درست کردن غذاهای مختلف، یک جعبه بزرگ به عنوان اجاق گاز، تکه پارچه‌های غیر قابل استفاده، یک ظرف پلاستیکی بزرگ به عنوان سینک ظرفشویی، عروسک‌ها و حیوانات دست‌ساز و گوشی تلفن‌های اسباب‌بازی را به عنوان مجموعه‌ای از وسایل مورد نیاز برای یک بازی معنادار و دنباله‌دار، برای من در نظر گرفت.

 

کلیدواژه: رشد شناختی، بازی‌های نمادین، سه سالگی